Harriët Koorn

Update en oproep

19 maart 2020

Normaal schrijf ik hier over alle gave trails en andere wedstrijden die ik loop. Uiteraard is het meeste dat ik op mijn kalender had staan inmiddels geannuleerd, en voor wat er nog op staat zal dat ook nog wel komen. Ik ga er vanuit dat er de hele zomer niks door zal gaan. Ik heb nog een klein beetje hoop voor de Swiss Peaks Trail die 30 augustus hoort te beginnen.

In februari zou ik de Groet uit Schoorl run lopen en baalde ik vreselijk toen deze door een storm niet door kon gaan. Wat een onbenullig probleem was dat als je het met nu vergelijkt. Verder deed ik mee aan het Zorg & Zekerheid circuit op de 10 kilometer. Ik stond eerste in het klassement, maar de drie loopjes die nog moesten, gaan natuurlijk niet meer door. De CPC loop heb ik zelf laten schieten omdat ik niet fit was en niet met verminderde weerstand tussen 20.000 anderen wilde staan. Ondertussen is al niet meer voor te stellen dat de loop überhaupt nog door is gegaan. Ik vond het toen al onverantwoord, en een paar dagen later werden dan ook alle evenementen verboden. De marathon van Leiden is inmiddels ook uitgesteld naar het najaar. Verder staat de Lavaredo Ultra Trail nog op mijn kalender, maar die is eind juni en in Noord-Italië. Dat gaat dus niet gebeuren.

Ik baal uiteraard erg van alle annuleringen, maar wat is sport tegelijkertijd totaal onbelangrijk in een tijd van wereldwijde crisis. Per dag wordt het erger. Ik had me niet kunnen voorstellen dat ik dit ooit mee zou maken. Inmiddels met honderden doden per dag wereldwijd. Ik vind het dan ook onbegrijpelijk hoe weinig mensen zich iets aantrekken van de paar regels waar wij Nederlanders ons aan moeten houden. Ik heb een paar keer boodschappen gedaan en werkelijk niemand hield anderhalve meter afstand. Ik heb hoestende bejaarden in winkels gezien, en bij de kassa staat iedereen nog net zo in je nek te hijgen als altijd. Ook op straat houdt niemand afstand. Ik zie nog steeds groepen wielrenners, het liefst ook nog in korte broek met 10 graden buiten om de weerstand extra te verlagen. Ik zie groepen wandelende bejaarden, die nog risicogroep nummer één zijn ook. Ik lees op social media verhalen van mensen die deze week nog op vakantie zijn gegaan. Mensen die blij melden dat er nu weliswaar niemand hun vakantieland meer inkomt, maar dat zij er toch maar mooi zitten. Dan ben je knettergek als je het mij vraagt. Mag ik dat zeggen? Ja! Dat mag ik zeggen. Prioriteiten! In Italië zijn gisteren 475 mensen overleden. Hoe ver moet het hier komen voordat mensen het serieus gaan nemen? Ik denk dat we ook hier niet aan een lockdown gaan ontkomen. Ik ben het eens met het huidige beleid, maar dat werkt alleen als iedereen zich aan de afspraken houdt. Bedenk je eens hoe het is als je een geliefde in het ziekenhuis hebt liggen en je mag er niet eens bij omdat je dan zelf ziek wordt. Of dat je een uitvaart moet regelen waar vrijwel niemand naartoe mag komen. Ik vind dat hartverscheurend. Is een rondje fietsen met ál je vrienden je dat waard?

Ik hoop dus oprecht dat mensen snel hun ogen openen en hun hersens gaan gebruiken. Alle zorgmedewerkers nemen een groot risico voor zichzelf om anderen te redden. Help ze dan door je uiterste best te doen om niet ook ziek te worden en het verder te verspreiden. Naar buiten gaan is prima zolang het mag. Dat doe ik zelf ook. Vitamine D (zon) is goed voor je weerstand, en ik probeer mijn conditie op peil te houden. Mijn motivatie is, zoals bij meer sporters misschien, laag nu ik geen doelen meer heb, maar gezondheid zou een groot genoeg doel moeten zijn om je best voor te blijven doen.

Gebruik je verstand en blijf gezond allemaal.