Harriët Koorn

Tijdrit Oudemirdum

11 juni 2014

Vorige week woensdag reed ik weer een tijdrit bij WV Snits. Met ’s-Heerenberg nog in de benen was ik benieuwd hoe het zou gaan.

Het herstel ging wat langzamer dan gehoopt. Er zaten twee dagen tussen, waarvan ik er één rust had gehouden. Normaal gesproken is dat lang zat om weer hersteld te zijn. Nu viel het wat tegen hoe ik me voelde. Het parcours bestond uit een rondje van iets meer dan zeven kilometer wat we twee keer moesten rijden. Nadat we het met de auto een keertje gereden hadden heb ik het ook met de fiets nog verkend. De wind stond zo dat je meer tegen had dan voor, maar verder was het een prima rondje. Voor het grootste gedeelte wel vrij smal, waar ik nooit zo van houd. Dan moet je enorm opletten op overig verkeer.

De tijdrit zelf ging niet echt slecht, maar ook niet heel goed. Ik heb wat mensen ingehaald wat altijd wel fijn is als richtpunt, maar het hielp me dit keer niet om even wat meer te kunnen dan anders. Tijdens het tweede rondje merkte ik meteen al dat ik overal langzamer reed dan het eerste rondje. Altijd irritant om dat te merken als het niet lukt om er iets aan te doen. Na 20.24 kwam ik over de finish, wat de snelste tijd was in mijn categorie.

Nu is het zaak om goed te herstellen en niet te veel meer te doen, om uitgerust en in vorm aan de start van het NK te verschijnen. Het parcours heb ik al verkend. Morgen rijd ik eerst nog een tijdrit bij Swift.