Harriët Koorn

Tijdrit Almere

6 april 2014

De 'Knipscheer tijdrit Almere'. Een rondje over 21 kilometer door de polder. Een mooie afstand na gisteren, en een goeie opwarmer voor de 42 kilometer van volgende week.

Doordat ik voor het eerst meedeed kende ik het rondje niet, en ik had het ook niet op internet bekeken. Het zag er op het kaartje redelijk simpel uit, dus ik ging er vanuit dat het wel goed zou komen. Ik deed mee aan de 21 kilometer. Ik had ook 42 kunnen rijden, maar ik vond dit lang genoeg voor de tweede tijdrit, en ik rijd volgende week toch ook al 42 kilometer.

De tijdrit werd door een triatlonvereniging georganiseerd, en er deden erg veel mensen mee. Hierdoor ging de start een beetje anders dan ik gewend ben. De deelnemers van verschillende categorieën waren in blokken ingedeeld. De starttijd van elk blok was bekend, maar je mocht verder onderling de startvolgorde bepalen. Iedere 20 seconde (normaal 1 minuut) moest er iemand vertrekken. Ik hou er altijd erg van als ik van te voren precies weet wat er gaat gebeuren en hoe laat. Dat wist ik hier dus niet, en daar werd ik zenuwachtig van. Ik heb gezorgd dat ik goed op tijd bij de start stond, zodat ik snel zou kunnen vertrekken en niet weer koud zou worden. Dat ging prima, want niemand stond erg te popelen om te vertrekken vreemd genoeg. Ik startte hierdoor als tweede van mijn blok. Dat was op zich wel prettig doordat ik de route niet kende. 20 seconde is zo kort dat je iemand continu ziet rijden, en dus ook ziet of er een bocht aan komt of niet. Wat dat betreft was het jammer dat ik degene voor me heel snel inhaalde. Ik wist wel of er een bocht naar links of naar rechts aan zou komen, en er stonden ook verkeersregelaars bij elke bocht om de weg te wijzen. Het was dus duidelijk genoeg, maar ik heb de bochten niet zo scherp gereden zoals ik wel doe als ik het parcours ken. Tijdens mijn rit was het gelukkig droog, maar het had tot ongeveer een kwartier voor de start flink geregend, dus de weg was nog erg nat.

De eerste helft ongeveer stond de wind gunstig en ging het lekker hard. Daarna kreeg je wind tegen en het waaide toch behoorlijk hard. Er was nergens beschutting, dus het werd flink harken. Ik zat een beetje tussen twee verzetten in. De ene net te licht, de andere net te zwaar. Eenmaal het laatste rechte stuk opgedraaid kreeg ik opeens door waar ik was. Ik herkende het van de monstertijdrit. Ik had nog altijd flink tegenwind, maar ik wist dat de weg het laatste stuk richting finish een beetje draaide, en ik de wind daar weer in de rug zou krijgen. Zo kon ik het laatste stuk de snelheid nog even flink opvoeren. Ik kwam na 30.34 over de finish.

Zoals gewoonlijk had ik weer niet echt een idee wat ik ervan moest denken. Hoewel ik met een vermogensmeter fiets heb ik toch altijd het gevoel dat ik gemiddeld niet heb gehaald wat ik zou willen. Ik heb van te voren altijd een waarde in mijn hoofd waarop ik wil rijden. Natuurlijk zit je daar ook wel eens onder, en voor mijn gevoel was dat veel te vaak.

Nadat ik had uitgefietst hingen er inmiddels al wat uitslagen, maar niet die van mijn categorie. Het was dus afwachten tot de prijsuitreiking. Blijkbaar had ik toch goed gereden, want ik was eerste. Een mooi eerste weekend van mijn tijdritseizoen dus.

Thuis bleek trouwens dat ik een pr had qua vermogen over 30 minuten, dus mijn gevoel zat er weer eens naast, gelukkig.