Harriët Koorn

KNWU Tijdritcompetitie 's-Heerenberg

8 juni 2014

Waarom er hier ieder jaar zo weinig deelnemers aan de start staan weet ik niet, want het is de mooiste tijdrit die er is. Geen meter vlak, vrij veel bochten, maar heel gaaf. Ik had er dus zin in.

Toen ik het parcours aan het verkennen was merkte ik dat het wel heel erg warm was. Ik weet inmiddels dat ik dan niet op mijn best ben, maar dat kon de pret niet drukken. Ook met hitte blijft het een prachtig rondje. Wel erg dom dat ik vergeten was om mijn koelvest mee te nemen. Eenmaal bij de start bleek dat er weer meerdere mensen niet op kwamen dagen, waaronder de twee die voor mij moesten starten. Ik had dus helaas geen richtpunt. Altijd bijzonder irritant als mensen niet het fatsoen hebben om zich af te melden, of dat in ieder geval zo laat doen dat de startlijst niet meer kan worden aangepast.

Er was helaas geen startpodium dit jaar. Ik denk doordat ook het NK tijdrijden paralympisch was, en niet alle fietsen daarvan van een podium af kunnen. Ik vond het erg jammer, want het rijdt een stuk prettiger weg, en zeker als je vrijwel meteen na de start de eerste klim op moet. Tijdens die eerste klim kwam ik er achter dat ik mijn handschoentjes was vergeten. Blijkbaar was ik dus niet zo geconcentreerd geweest voor de start als moet. Tijdens de afdaling van die klim reden er opeens veel mensen op de weg die het parcours aan het verkennen waren voor de ploegentijdrit die na ons zou zijn. Ze reden allemaal links, terwijl de weg aan het eind van de afdaling iets naar links loopt, en je daarna langs een rotonde moet. Dat kwam de concentratie dus ook niet ten goede. Een deel van de mensen ging aan de kant, een deel reed door, zodat ik er continue op moest letten. Tijdens het inrijden moest je de rotonde langs de rechterkant nemen, wat me nog op was gevallen omdat we de afgelopen twee jaar aan de linkerkant erlangs gingen. Nu tijdens de tijdrit moest je er toch opeens links langs. Daar verken je de route dan nog voor...

Vlak na de rotonde kwam de tweede klim al. Dit is een klinkerweg, en zit meteen na een scherpe bocht. Je komt dus met weinig snelheid aan en staat voor je gevoel meteen geparkeerd. Het voelde allemaal niet zo lekker als vorig jaar, toen deze tijdrit juist super ging. Na deze klim is er nog een stuk wat wel omhoog loopt maar niet heel erg, en op vier kilometer van de streep zit de laatste klim, die wel weer vrij steil is en ook vrij lang. Nadat ik me eenmaal naar boven had gezwoegd kwam de welverdiende afdaling waar je altijd dik 60 kan rijden, en de laatste drie kilometer naar de streep zijn redelijk vlak.

Eenmaal over de streep was ik steenkapot. Dat hoort ook, maar het voelde door de hitte nog minder fijn dan anders. Ik had tijdens de rit het gevoel dat ik met mijn winterjas aan fietste zo warm. Het waaide wel, maar ook de wind was warm dus daar koelde je niks van af. Ik ben derde geworden, maar ben niet tevreden over de rit. Ik trapte weer te weinig vermogen, en zat dan ook veel verder van nummer één en twee af dan vorig jaar. Goeie les voor de volgende keer om niet meer mijn koelvest te vergeten, en hopelijk is het met het NK wat minder warm.

De uitslag klopt trouwens niet, omdat ze bij de gemiddelde snelheid uitgaan van de afstand van vorig jaar, en hij dit jaar iets korter was. Ik weet niet wat de afstand precies was nu, dus ik kan niet de echte gemiddelde snelheid uitrekenen.