Harriët Koorn

Egmond - Pier - Egmond

11 januari 2014

Zaterdag 11 januari deed ik mee aan de strandrace Egmond-Pier-Egmond. Met inrijden merkte ik al dat het een hele zware editie ging worden dit jaar. Het was net vloed geweest en er was bijna geen strand om op te fietsen. Erg zacht, erg nat.

Maar goed, dat zou iedereen hebben, dus ik moest er maar het beste van maken. Doordat ik derde in het klassement stond, mocht ik vanuit het voorste vak starten. Ik ben niet zo’n held, en de start in Egmond vind ik altijd eng. Aan het eind van de boulevard ga je meteen hard naar beneden en er zitten nog een paar bochten in waar er ieder jaar een paar onderuit gaan. Eenmaal het mulle zand in kon ik best lang blijven fietsen, maar ik moest het laatste stukje toch weer rennen. De verdere race ging zoals ik verwacht had. Ik heb de laatste tijd te weinig getraind, en heb helemaal niet meer op het strand gereden sinds de strandrace in Noordwijk. (8 december) Daardoor kwam ik kracht te kort, en met deze zware omstandigheden was kracht juist erg nodig. Het keerpunt was dit jaar veranderd, en we bleven nu op het strand. Ik vond het wel leuk geworden, en hoewel ik één keer met m’n voet aan de grond moest, kon ik verder de hele lus blijven fietsen. Op de terugweg lukt het maar niet om bij een groepje aan te sluiten. In het begin was het erg oppassen voor tegenliggers. Het strand was nog steeds erg smal, dus er was weinig ruimte om elkaar te passeren. Ook zaten er veel stukken met mul zand tussen, waarbij ik het eng vind om bij iemand in het wiel te zitten doordat je daarbij altijd wat gaat slingeren. Zo heb ik vrijwel de hele terugweg in mijn eentje tegen de wind in geploeterd. Bij Castricum moesten we zoals altijd van het strand af, en na een rondje op een parkeerterrein weer terug. Het strand weer op ging het goed en dacht ik te kunnen blijven fietsen, tot degene voor mij viel, en ik er niet meer omheen kon sturen. Toen moest ik dus alsnog ook gaan lopen. In Egmond zelf ben ik ondanks dat ik niet meer voor een goeie klassering reed (ik werd 20e) toch zo hard mogelijk naar de finish gereden, om de schade te herstellen voor mijn klassement. Dat is gelukkig net gelukt. Met drie punten verschil met nummer vier sta ik nog altijd derde.

Eenmaal weer thuis heb ik nog even een half uurtje uitgereden op de rollen, om zo veel mogelijk te herstellen.